Udruženje SOLIDARNOST | Association SOLIDARITY


E-mail Ispis PDF

Ovo je moguće samo u Palestini

Ovo je moguće samo u okupiranoj Palestini

Palestinski grad Hebron

Ibrahimi džamija

Al Aqsa džamja


Nakon posjete Hebronu  krajem 1996. godine,  palestinski naučnik Edward Said je napisao: "Sadašnja situacija ne može trajati, ima previše nejednakosti i nepravde u srcu palestinskog života." Dva desetljeća nakon toga, nema kraja na vidiku  očajanim  uvjetima koje je on vidio tada. Naprotiv, oni su porasli još  gore.

Ni kontroverzna odluka palestinskiog predsjednika Uprave Mahmoud Abbasa  da prisustvuje sahrani bivšeg izraelskog predsjednika Shimon Peresa nije   bila dovoljna da prestanu svakodnevno mučenja Palestinaca na okupiranim teritorijama. Odmah nakon povratka u Ramallah, Izrael je proglasio Tel Rumeida, naselje u  Hebronu, bit će  zatvorena  vojna oblast.


PRISVAJANJE IBRAHIMI DŽAMIJE KAO SVOJE SVETINJE I UPADI U ISTU


Palestinskim studenatima  koji su pokušali da pohađaju nastavu ili i stanovnicima  koji su išli na posao rečeno  je da se vrate u svoje domove,  da bi  600 ilegalnih jevrejskih doseljenika koliko ih trenutno  živi u Hebronu  moglo u miru obavti  svoje vjerske svečanosti. Ove proslave očekuje se da će trajati nekoliko dana, tako da je drevna Ibrahimi džamija zatvorena za muslimanske vjernike za šest dana.
Hiljade jevrejskih naseljenika upalo je  u Ibrahimi džamiju u okupiranom gradu na Zapadnoj obali -  Hebron u petak kako bi  obavljali  "talmudska rituale" u njemu,  objavio je list Felesteen.
Prema izraelskom Channel 7 TV, naseljenici su  "posjetili  grob Abrahama ( Ibrahima a.s) u Hebronu  pod zaštitom izraelske vojske." I Muslimani i Jevreji vjeruju da Poslanik Ibrahim (Abraham) je sahranjen u džamiji.  Iako ekstremistički Jevreji tvrde da je to "jevrejsko mjesto", prije Izraelske  okupacije Zapadne obale 1967. godine, nije bilo prisustva Jevreja u Hebronu.

U februaru 1994. godine, ekstremista Jevrejin, Baruch Goldstein, ušao je Ibrahimi džamiju u zoru i ubio 30 Palestinaca dok su stajali u molitvi. Od tada, izraelske okupacijske vlasti su postepeno preuzeli sve više i više molitveni prostor za upotrebu od strane jevrejskih naseljenika. Neproporcionalno veliki kontingent  izraelske vojske  stacioniran je u Starom Gradu Hebrona ,  za zaštitu ekstremista. Velik broj  punktova  ima za posljedicu otežan svakodnevni pristup Ibrahimi džamiji Palestincima za  molitvu u istoj.

Ekstremističke doseljenici su upali u džamiju u nekoliko navrata i maltretirali vjernika koje su zatekli u tom trenutku. Vlasti su također zabranile EZAN -  poziv na molitvu. Takva ograničenja i uznemiravanje se vide kao preteča onoga što se može očekivati ​​u Al-Aksa džamijI u okupiranom Jerusalimu . Qudsu. Redovni upadi  doseljenika  već se dešavaju u Al-Aksa damiji a sve  pod zaštitom izraelske vojske.


UPADI U AL-  AQSA DŽAMIJU

U pratnji   velikog  broja izraelskih policajaca , 71 izraelski  naseljenik, uključujući i ekstremističkog  rabina upali  su Al-Aksa džamiju, prijavio Assabeel list.

Settlers- doseljenici  ušli su u džamiju kroz Al-Magribi vrata juče rano ujutro. Pretežno  jevreji Haredi obišli  su područje  i obavljali  vjerske obrede u dvorištu.

Muslimanski vjernici pokušali su  da stanu na putdoseljenicima , ali tu je bila izraelske policije koja je pratila doseljenike.

Novinar Mahmoud Abu Ata upozorio da   su pojedine grupe doseljenika i rabini 'pozvali na masovne racije u Al-Aksa džamiji tokom predstojećih  jevrejskih praznika.

Izraelski sud za  prekršaje osudio je  stražara iz Al-Aksa džamija (Fadi Ali Mohammed Aliyan, 30) na 11 mjeseci zatvora i  novčanu kaznu od 1.500 šekela ($ 400), nakon što je proglašen krivim za spriječavanje    jevrejskih doseljenika  da uđu u džamij Al ksa.
Aliyan je uhapšen 28. juna unutar dvorišta džamije; on je prebačen  u  zatvor Gilboa gdje služi kaznu.
Izrael je srušeno više palestinskog kuća u prvoj polovini 2016 od svih  u 2015. godini .

ŽIVOT PALESTINACA KRŠĆANA


Kao i njihovi muslimanski sunarodnjaci  kojima je  rutinski uskraćen pristup  džamijama,  Palestinci  kršćani u Betlehemu i Jeruzalemu također moraju imati dozvole za obavljanje molitve  u svojim crkvama od kojih su odvojeni visokim "sigurnosnim" zidom visine  osam metara. Prije stvaranja države Izrael 1948., kršćani su činili 18 posto Palestine populacije. Danas, oni čine manje od 1,5 posto. Iz razloga političke korektnosti, zapadni političari i crkveni lideri oglušili su se  na stvarne uzroke ovog egzodusa.


U Hebronu, je život daleko od normalnog  za 200.000 palestinskih stanovnika u najbolja vremena. Svaki aspekt života je u sjenci aktivnosti doseljenika koji sada žive ilegalno među njima, uz punu vojnu zaštitu i  ljubaznost  izraelskih  obrambenih snaga. Palestinci  se moraju boriti sa gnusnom blokadm  puteva i vojnih kontrolnih punktova u starom dijelu  grada i njegove okolice. Nedavni izvještaji potvrđuju da je više od 1.000 stambenih stanova  napušteno  zbog uznemiravanja od strane setlera  nad  lokalnim palestinskim stanovništvom. To je bilo u potpunosti predvidljivo; Izrael je zatvorio  više od 800 komercijalnih preduzeća. A cilj je  - život učiniti tako nepodnošljivim za lokalno stanovništvo da će napustiti "svojom voljom" svoj dom. U cionističkoj  terminologiji ovo je poznatokao ,  kao "tihi transfer."


STANJE U DRUGIM DIJELOVIMA OKUPURANE ZAPADNE OBALE

Pretežno poljoprivredne zajednice u QALQILIYA je praktično okružena aparthejd zidom  , sa poljoprivrednicima odvojenim  od svoje zemlje.

Više od 170.000 muškaraca, žena i djeca su na sličan način izolirani su   zidom  u BETLEHEMU. Bivši američki predsjednik Jimmy Carter smatra da je užasna činjenica da je Izrael izdavao dozvole  "stalnim stanovnicima – starosjediocima " da  da bi mogli da nastave da žive u svojim domovima.

Ne treba mnogo da bi se preopoznala  sličnost između izraelskog sistema i Južnoafričkog . Baš kao što je to bilo ilegalno za crne Afrikance  ulazak u određen  "za bijelce  područja" u Južnoj Africi, tako je to  za Palestince iz Zapadne obale ili Gaze  ukoliko žele posjetiti Jeruzalem. Mog to učiniti samo uz  vojnu dozvol. U ovom trenutku, opće pravilo je da samo oni u dobi od 45 i više godina imaju pravo na  dozvolu. Iako postoje, naravno, suptilne razlike, južnoafrički pravnik John Dugard je istakao da su zajedničke karakteristike između Južno -  afričkog  aparthejda i izraelske verzije aparthejda : diskriminacija, represija i teritorijalne fragmentacija.

Odlučnost Izraela da iskoristi palestinske zemlju za setlerska  naselja; zatvaranj i skrnavljenje vjerskih objekata;  vansudska pogubljenja na ulicama , kontrolnim tačkama  podstaknuli su treći intifadu  prošle  godine. Sam broj doseljenika (više od pola milijuna) i vojni punktovi rasuti širom Zapadne obale (više od 500) dovoljni su da izazovu ljutnju i nezadovoljstvo palestinskog naroda.
Kroz svoju dugu borbu protiv cionista kolonizacije,( preko 68 odina ),  Palestinci su organizovali nekoliko ustanaka. Budući da su  slabiji  vojno i politički, Palestinci u svakoj prilici plate neizrecive ljudske i materijalne gubitke. Ipak, stavnovih generacija e takav , da se smatra da tu cijenu vrijedi platiti za svoju slobodu od Izraelske brutalne vojne okupacije.

Priroda i tok ustanaka su uvijek bili nepredvidivi. To je posebno slučaj danas, jer ne postoji jedinstvena politička frakcija koja se jasno pojavila i vodi ili koordinira događaje na terenu. U nedostatku bilo kakve ozbiljne političke inicijative, i odlučnosti obzirom da  Izraela kontrolira sve i ima potpunu   dominacije nad Palestincima, jedino razumno za  očekivati ​​ je da će trenutna  Intifada dobro nastaviti i u budućnosti